Waar zal ik over schrijven? Dat bedacht ik mij zo tegen het einde van de week en het weekend. Nu, op zondagochtend, zit ik lekker op de bank en zie ik ineens hoe dichtbij de antwoorden eigenlijk liggen als je maar even stilstaat.
De afgelopen periode en de weken die voor mij liggen vraagt nogal wat. Mijn agenda loopt behoorlijk vol met allerlei afspraken, vergaderingen, de nasleep van de verhuizing, werk en de studie die ik volg. Stuk voor stuk zaken die waardevol zijn en me vaak ook veel brengen, maar doordat het er nu zoveel tegelijk zijn, kom ik nauwelijks toe aan die andere dingen die mij zo'n diep gevoel van ontspanning en energie geven: wandelen in het bos, koken en fotograferen.
Ik weet heus dat deze drukte tijdelijk is, maar het blijft een voortdurende dans om de balans te bewaken. Want wanneer je agenda volstroomt en je meebeweegt met alles wat er van buitenaf gevraagd wordt, kan er vanbinnen toch een onrustig of jachtig gevoel ontstaan. En als die balans te lang doorslaat, weet je precies wat er gebeurt: de batterij raakt langzaam leeg,en vermoeidheid, somberheid of irritatie liggen op de loer. Puur omdat de verhouding tussen wat je doet en de ruimte om op te laden uit evenwicht raakt.
Terwijl ik zo op de bank zit, kijk ik naar buiten. De boom in de hoek van de voortuin en de chrysant die in volle bloei staat: de natuur is nu zo ongelooflijk mooi. Naast mij ligt het tijdschrift Zoom waar een aantal foto’s van mij in staan die ik maakte tijdens een straatfotografie-dag in Rotterdam. Begin augustus zag ik die oproep en dacht: er is een gat in mijn agenda, ik wil mee. Het kostte mij tijd, maar het leverde bakken energie op.
De strijd tussen 'moeten' en 'willen'
De laatste maanden van het jaar zitten vol met scholingen en bijeenkomsten. Ontzettend leuk en leerzaam om te doen, maar als het er te veel worden en het overzicht verdwijnt, slaat dat soms over in een stille stress. Gisteren was ik op het Superrelatie-event van 365dagensuccesvol – een evenement waar ik heel graag naartoe ga. Maar kort tevoren dacht ik nog: "Waarom wilde ik dit ook alweer? Mijn agenda staat al zo vol, had ik niet beter..."
Gelukkig zei iets diep in mij: gewoon gaan. Het was weer geweldig om met thema’s als relatie, liefde en innerlijke vrede bezig te zijn met een warme groep mensen en mijn partner. Ik ervaarde heel veel verbinding. Aan het eind van de dag was nog een mooie verrassing. Trijntje Oosterhuis zong 'Ken je mij' en zongen we met de hele groep Fragile. Tranen, zo mooi. Er ontstond een diepe, warme verbinding die me juist ontzettend veel energie gaf. En ik kon het niet nalaten om haar boek ‘De kracht van zingen’ te kopen. Een dag vol cadeautjes.
Energie-gevers versus energie-vreters
Met cliënten die vastlopen in hun energieregulatie doe ik vaak een oefening die ik zelf ook trouw toepas: kijken naar wat je energie geeft versus wat je energie kost. Als die twee uit balans zijn, raak je op een gegeven moment simpelweg uitgeput.
Om deze drukke maanden goed en fijn door te komen, speel ik dat spel nu volop voor mezelf:
. Even een korte boswandeling maken voordat ik in de auto stap naar mijn werk.
. Bewust even een foto maken of bewerken.
. Of heel rustig mijn kopje koffie met de honden op de bank drinken, terwijl ik naar buiten staar met fijne muziek op de achtergrond.
Heb jij wel eens onderzocht welke activiteiten jou werkelijk voeden en welke je juist leegzuigen?
Als ik deze oefening met mensen doe, is het zo interessant om te kijken naar de laag onder de activiteit. Autorijden kost bijvoorbeeld vaak energie, maar wat als je onderweg luistert naar fijne muziek, je focust op je ademhaling of hardop meezingt? Hoe voelt het dan? Als je ontdekt welke kleine elementen het verschil maken, kun je daar juist in drukke tijden heel bewust op sturen. Of een bezoek aan de ene persoon geeft energie maar bij de ander kost het energie. Hoe komt dat?
Hier achter de pc zit nu een tevreden mens. Hoe dat komt? Omdat ik creatief bezig ben geweest en mijn hersenspinsels tot dit verhaal heb mogen breien. En creativiteit is nu eenmaal een van mijn belangrijkste kernwaarden.
Wat doe jij om in deze vaak drukkere tijd van het jaar de balans te bewaren en de verbinding met jezelf te behouden?
Gun jezelf een moment van vertraging: Wandel mee op 12 december
Voel jij aan alles dat de hectiek van het einde van het jaar vraagt om een pas op de plaats? Om even weg te stappen van de overvolle to-do-lijstjes en de dagelijkse drukte?
Op zaterdag 12 december organiseer ik een speciale eindejaarseditie van de workshop De Verstilde Ervaring in Natuur en Beeld in de omgeving van Breda/Bavel. Een waardevolle ochtend waarin we stilstaan bij wat je achterlaat in 2026 en wat je mee wilt nemen naar 2027. Via mindfulness, de rust van de natuur en intuïtieve fotografie creëer je ruimte voor jezelf. En als je wilt kun je vanuit een mooi thema gaan ontdekken en creëren.
Kijk hier voor meer informatie
(Let op: voor de wandeling van 14 november is een wachtlijst dus wees er snel bij).
Wil je meewandelen of meer weten?
Stuur gerust een WhatsApp-berichtje om je plekje te reserveren (maximaal 8 deelnemers, investering € 21,50).
Warme groet,
Esther Zandbergen
Be Your Nature
