De Vrije Val van het Zijn: Wat Steve McQueen en het Bos ons Leren over ..

Gisteren liep ik door de zalen van Museum De Pont in Tilburg. Ik bezocht de expositie van kunstenaar en filmmaker Steve McQueen en eerlijk? Het liet me niet meer los. Terwijl ik daar stond, raakten zijn werken en gedachten de essentie van wat we bij Be Your Nature doen. Het deed me zo diep nadenken over de prachtige synergie tussen coachen, de natuur en ons eigen persoonlijk leiderschap.

In een interview over zijn werk deelt McQueen twee inzichten die me raakten, omdat ze zo naadloos aansluiten bij de filosofie van natuurcoachen: zijn visie op ‘het kader’ en die krachtige, haast revolutionaire uitspraak "Existing is enough" (bestaan is genoeg).

Het Kader: Van Schijnveiligheid naar Innerlijke Stabiliteit

McQueen legt uit dat een kader — een frame — ons een gevoel van comfort en veiligheid geeft. Het bakent af, sluit in en schept orde. Maar, zo zegt hij: “Wanneer er geen kader is, is er sprake van een vrije val. Een gevoel van kwetsbaarheid.” En juist dat oncomfortabele gebied nodigt hij ons uit om op te zoeken. Want pas als je de kaders loslaat, vind je je échte, innerlijke stabiliteit.

In ons dagelijks leven doen we dat ook constant, nietwaar? We creëren kaders om onszelf te beschermen. Vaste patronen, een muurtje om ons hart, of onbewust terugkruipen in vertrouwde, oude kindstukken zodra het spannend wordt. Binnen persoonlijk leiderschap is het leren herkennen van die kaders zo ontzettend waardevol. Ze bieden ons een Het Kader: Van Schijnveiligheid naar Innerlijke Stabiliteit

McQueen legt uit dat een kader — een frame — ons een gevoel van comfort en veiligheid geeft. Het bakent af, sluit in en schept orde. Maar, zo zegt hij: “Wanneer er geen kader is, is er sprake van een vrije val. Een gevoel van kwetsbaarheid.”En juist dat oncomfortabele gebied nodigt hij ons uit om op te zoeken. Want pas als je de kaders loslaat, vind je je échte, innerlijke stabiliteit.

In ons dagelijks leven doen we dat ook constant, nietwaar? We creëren kaders om onszelf te beschermen. Vaste patronen, een muurtje om ons hart, of onbewust terugkruipen in vertrouwde, oude kindstukken zodra het spannend wordt. Binnen persoonlijk leiderschap is het leren herkennen van die kaders zo ontzettend waardevol. Ze bieden ons een fijne schijnveiligheid, maar ze houden ons stiekem ook heel klein.

De Verstopplek in het Bos

Hoe dicht dat bij de praktijk van natuurcoachen ligt, werd onlangs zo tastbaar tijdens een sessie. Ik liep in het bos met een coachee. Ze verlangde intens naar diepere verbinding met de mensen om haar heen, maar de angst hield haar tegen. Zodra we dat thema aanraakten, merkte ik dat ze emotioneel terugkroop in haar kindstukken. Het werd even te spannend.

Tijdens onze wandeling in de natuur viel haar oog op een dichte, beschuttende struik. "Dat is de plek waar ik me het liefst zou willen verstoppen," zei ze zacht. In plaats van er alleen over te praten, nodigde ik haar uit: ga er maar in staan. Ze stapte de struik in, maar al gauw kwamen de tranen. Het voelde helemaal niet fijn. De verstopplek — haar vertrouwde, beschermende kader van vroeger — werkte niet meer.

Door er samen van een afstandje naar te kijken met behulp van natuurcoaching, landde er een prachtig besef: ik ben dat kleine meisje van toen niet meer. Ze had de struik niet meer nodig om veilig te zijn. Het bos stelde haar zachtjes de vraag om haar kader los te laten en de vrije val te wagen, recht op die gewenste verbinding af.

Het Slingerende Pad

We liepen verder en het bos spiegelde haar proces op een magische manier. We kwamen bij een splitsing: een grote, open plek en een kronkelend, slingerend pad.

Haar eerste gevoel zei: de open plek. Maar meteen zag ze overal obstakels. Het trok haar toch niet. Het slingerende pad wel, al kon ze daar de weg niet overzien. Ze wist niet wat er na de volgende bocht zou komen — en dat is precies die kwetsbaarheid van het loslaten van je kaders.

Maar haar nieuwsgierigheid won het van de angst. Ze koos bewust voor het slingerende pad. Onderweg kwam de grote realisatie: ze voelde dat ze veel sterker is en veel meer veiligheid in zichzelf heeft dan ze altijd had gedacht. Dat is voor mij de pure definitie van persoonlijk leiderschap.

Mindful Fotografie: Kijken naar het Onbekende

Diezelfde beweging maken we ook tijdens onze workshops mindful fotografie. Vaak gebruiken we een camera om de wereld juist overzichtelijk te maken, om een kader te scheppen waar we controle over hebben.

Maar als je door een mindful lens leert kijken, ga je juist zien wat er buiten het kader ligt. De foto is pas het begin; de echte ervaring zit in de ruimte en de vertraging daarbuiten. Je leert de controle over het 'perfecte plaatje' los te laten en te vertrouwen op wat zich aandient op je pad. Net zoals de coachee op het bospad.

"Existing is enough": Je Bent Al Helemaal Goed

McQueen eindigt zijn verhaal met de gedachte dat kunst geen praktische of functionele waarde hoeft te hebben. Het mag er simpelweg zijn voor onze mentale gesteldheid. Bestaan is genoeg.

In een maatschappij waarin we constant 'aan' moeten staan en moeten presteren, herinnert het coachen in de natuur ons aan dit geboorterecht. Een boom staat niet te presteren; hij groeit gewoon. Een bloem bloeit niet voor een volle agenda, ze ís er gewoon. Wanneer je op dat slingerende bospad loopt of mindful om je heen kijkt, hoef je even helemaal niets te bewijzen. De natuur oordeelt niet. Je waarde ligt niet in de kaders die je angstgierig overeind houdt, maar in het simpele feit dat je er bent.

Durf Jij Uit Je Kader te Stappen?

De expositie in De Pont en dat mooie moment in het bos lieten me weer zien: durf af en toe uit je comfortabele, knellende kaders te stappen. Vertrouw op het slingerende pad van jouw leven, ook al kun je de hele weg nog niet overzien. De veiligheid die je zoekt, draag je al al die tijd al in jezelf.

Wil jij ook ervaren hoe natuurcoachen of mindful fotografie jou kan ondersteunen in jouw persoonlijk leiderschap? De deuren van het bos staan altijd voor je open.

Onthoud, als je straks tussen de bomen staat en de wind voelt: Existing is enough. Je bent al genoeg.