Leven vanuit je diepste verlangen – wanneer kernwaarden richting geven.

Hoe leef je vanuit wat werkelijk van jou is?

Niet vanuit moeten, agenda’s of verwachtingen van buitenaf, maar vanuit dat stille weten van binnen.

De afgelopen weken bewoog ik mij door verschillende projecten, zowel in mijn werk als privé. Mooie dingen — inspirerend, voedend — en tegelijk intens. Veel schakelen. Veel geven. Tot ik gisteravond merkte dat mijn woorden korter werden, mijn adem hoger, mijn ruimte smaller. Er kon niets meer bij.

Ik herken dat moment inmiddels. Het is geen falen, maar een signaal. Een zachte, maar duidelijke grens: hier eindigt mijn flexibiliteit. Wanneer ik dit negeer, raak ik verwijderd van mezelf. Wanneer ik luister, kan ik bijsturen.

En dat is waar mijn kernwaarden hun werk doen.

Een aantal jaren geleden nam ik de tijd om mijn kernwaarden te onderzoeken en te verwoorden. Geen lijstje voor aan de muur, maar richtingaanwijzers voor het leven. Een innerlijk kompas. Ze helpen mij kiezen — ook wanneer het druk is, ook wanneer het schuurt. Ze brengen mij terug naar de essentie.

Een van mijn kernwaarden is creativiteit. Wanneer die stroomt, leef ik. Wanneer zij stokt, droog ik langzaam op. Creativiteit betekent voor mij niet alleen maken, maar ook waarnemen. Zien. Verdiepen. Out-of-the-box denken. Spelen met licht en betekenis. Dus pak ik mijn camera. Of ik bewerk beelden. Bezoek een fotomuseum. Lees. Leer. Verlies mezelf even om mezelf weer te vinden.

Een andere kernwaarde is puur. Puur als in: onopgesmukt, eerlijk, verbonden met de kern. Voor mij is dat onlosmakelijk verbonden met natuur. Met aarde onder mijn voeten. Met ruimte. Met stilte die niet leeg is, maar vol.

Op dit moment zoeken we een nieuw huis. Ook hier leg ik mijn keuzes langs mijn kernwaarden. Niet alleen: is het praktisch? Maar vooral: klopt dit met wie ik ben? Een huis zonder nabijheid van natuur, zonder tuin, zonder ademruimte — het zou mij langzaam verder van mijzelf brengen. Dat weet ik inmiddels.

Gisteravond koos ik opnieuw voor die afstemming. Na mijn werk trok ik mijn wandelschoenen aan en liep naar buiten. Geen doel, geen prestatie. Alleen stappen. Ademen. Kijken. De natuur ontving mij zonder vragen. Langzaam zakte de spanning. Mijn blik werd ruimer en mijn hart weer open en zachter.

En daar gebeurde het: ruimte.
Voor mezelf. En daardoor ook weer voor de ander.

Kernwaarden zijn voor mij geen vaste begrippen, maar levende woorden. Ze bewegen met me mee, spiegelen me, corrigeren me liefdevol wanneer ik te ver afdwaal. Samen met mijn jaarthema vormen ze een innerlijk kompas.

Vanuit diezelfde bedding werk ik ook als natuurcoach en fotograaf. Buiten, in het ritme van de seizoenen, nodig ik mensen uit om te vertragen en weer te voelen wat voor hén klopt. De natuur oordeelt niet, ze spiegelt. Met elke stap, elke ademhaling, elk beeld dat ontstaat, wordt zichtbaar waar ruimte is en waar spanning vastzit.

Fotografie is daarin geen doel, maar een ingang. Een manier om werkelijk te kijken en zien. Om stil te staan bij wat zich aandient, zonder het meteen te willen begrijpen of oplossen. In natuurcoaching en beeld komen hoofd, lijf en hart samen — aards, eenvoudig en diepgaand.

Leven vanuit je diepste verlangen vraagt moed. De moed om te luisteren. Om te vertragen. Om keuzes te maken die niet altijd logisch zijn, maar wel waar.

En misschien begint het daar: bij één stap naar buiten. Bij één ademhaling. Bij één eerlijk moment met jezelf.

Zaterdag ochtend 21 Februari is er weer een ‘Verstilde ervaring in natuur en beeld’ waarbij het thema is: ‘Vind je kernwaarden’.‍ ‍
Een fijne manier om vanuit een dieper weten en voelen te ervaren en zien wat voor jou echt belangrijk is in je leven.

Meer informatie vind je via deze link Event.

Vorige
Vorige

De route van angst of de route van liefde

Volgende
Volgende

Luisteren naar wat al weet