Laag voor laag afstoffen: Over oude patronen, klussen en zakken in je lijf
Ik zocht de sleutel maar de deur stond open
Kon naar buiten maar durfde niet te gaan
Wilde zien en daarna pas geloven
Zag niet meer dat er wonderen bestaan
Ik wou de vogels volgen naar het zuiden
Maar zat gevangen in de zwaartekracht
Droeg te veel gewicht om op te stijgen
Want wat ik los moet laten hield ik vast
Ik was gevangen in een doolhof
Van alles wat ik denk en wat ik zeg
En mijn hart wist wel waarheen
Maar mijn hoofd zat in de weg
Mijn hoofd zat in de weg
Laat me nu leiden door het onverwachte
Vertrouw alleen nog maar op wat ik voel
Je kunt een eeuwigheid op alles wachten
Maar wat je vindt bij toeval, is vaak wat je zoekt
Ik was gevangen in een doolhof
Wat ik zelf verzonnen heb
En mijn hart wist wel waarheen
Maar mijn hoofd zat in de weg
Mijn hoofd zat in de weg
(Stef Bos)
Afgelopen week kwam ik deze prachtige songtekst van Stef Bos weer tegen. Het zijn simpele woorden, maar voor mij dragen ze een ontzettend diepe betekenis.
Mijn hoofd zat in de weg.
In mijn praktijk zie ik heel regelmatig mensen die de verbinding met hun lijf kwijt zijn en volledig in hun hoofd leven. Gisteren sprak ik nog iemand die daardoor fysieke klachten kreeg. Het duurde even voordat hij door had dat hij de verbinding met zichzelf kwijt was — en eigenlijk nooit de kans had gehad om die écht te maken.
Als jong kind moest hij al werken om zijn familie te laten overleven. Er was simpelweg geen ruimte om te voelen dat het veilig was, omdat hij opgroeide in een oorlogsgebied. Hij móest zorgen voor anderen om te overleven. Nu hij volwassen is, veilig in Nederland woont en een goed inkomen heeft, merkt hij dat dit oude overlevingsmechanisme onbewust nog steeds aanstaat.
Het is het bekende patroon: je rent jezelf voorbij, staat altijd 'aan' voor anderen en neemt geen tijd om stil te staan bij de vraag: hoe is het nu eigenlijk echt met míj?
Stofzuigen en schilderen in ons nieuwe huis
Denkend aan al die overlevingsmechanismen die we allemaal op onze eigen manier ontwikkelen, stond ik afgelopen week het stof op te ruimen in ons nieuwe huis.
De enorme, hardnekkige laag stof deed me denken aan het 'toedekken' dat we doen als we moeten overleven in moeilijke situaties. Het duurt lang voordat al dat fijne stof écht weg is. Dat is niet één keer snel stofzuigen en klaar. Nee, dat gaat heel gestaag, laag voor laag.
Net zoals we later zagen bij het schilderen van de muren: het kost tijd, observeren, voelen en stap voor stap bewegen in de richting die goed voelt.
Tijdens het schilderen kreeg ik zelf ook een mooi inzicht. Ik merkte dat ik het ontzettend graag héél goed wilde doen. Daaronder voelde ik de oude behoefte: gezien willen worden door anderen, bewijzen dat ik iets kan en daarmee het 'recht' verdienen om er te mogen zijn. Voorkomen dat de ander kan zeggen dat het niet goed (genoeg) is... Wauw, wat bijzonder om te merken hoe die oude patronen in mij opeens weer even voelbaar werden.
We hebben allemaal van die lagen stof die we stapsgewijs mogen afstoffen. Niet door er hard tegen te vechten, maar door het simpelweg te zien, te voelen en het tijd te geven.
Omdat er de komende weken veel mooie dingen op de planning staan, hou ik dit bericht verder wat korter.
Zien we elkaar binnenkort?
Wil jij ook de stap maken van 'in je hoofd zitten' naar weer echt voelen en aanwezig zijn in het NU? Je bent van harte welkom bij de komende activiteiten:
Foto-expositie in Oosteind (12 & 13 september)
Aanstaand weekend is het zover! Op zaterdag 12 en zondag 13 september ben je van harte welkom bij de expositie bij Kunst in de Tuinen in Oosteind (gemeente Oosterhout). Het lijkt me ontzettend leuk om je daar persoonlijk te ontmoeten en samen de verstilling in beeld te ervaren.
Winactie:
De organisatie verkoopt leuke verrassingszakjes ter ondersteuning van het evenement, met daarin onder andere werk van mij! Koop een zakje, steun de organisatie en kijk direct of jij een van de gelukkigen bent met een mooie prijs.
Workshop 'De Verstilde Ervaring in Natuur & Fotografie' (10 oktober):
Smaakt dit naar meer en wil je zelf praktisch aan de slag om uit de 'gedachtenfabriek' te stappen? Op zaterdag 10 oktober gaan we in een kleine groep de natuur in rondom Breda/Bavel. Via zintuiglijke oefeningen en mindful fotografie leert je hoofd ontspannen en zakken we weer helemaal in ons lijf.
1-op-1 Natuurcoaching:
Merkt dat jouw overlevingsmechanisme ook te vaak aanstaat en wil je individueel aan de slag? Tijdens 1-op-1 natuurcoaching in het bos bij Breda/Bavel help ik je om de ruis stil te leggen en weer te luisteren naar jouw innerlijke kompas.
