De energie van creëren: over flow, betekenis en de ballast van het 'maken'

Een belangrijk onderdeel van het leven is voor mij: betekenisvol zijn. Dat kan heel goed via creativiteit en het creëren van iets, maar ook door het ontvangen van creatie. Die betekenis vind je niet alleen in grote daden, maar juist ook in creatie en waarneming. In het creëren van iets nieuws, of in het simpelweg ontvangen van wat er al is. Denk aan een museumbezoek dat je raakt, of het zien van de natuur die nu volop uitloopt. Juist nu de bloemen langzaam hun kleur laten zien, is die bron van inspiratie overal om ons heen. Het is een vorm van betekenisgeving die psychiater Viktor Frankl destijds al omschreef in zijn logotherapie:
. Scheppende waarden (Creative values): Dit is wat hij omschrijft als wat we creëren. Zin vinden door iets te realiseren, een werk te scheppen, een bijdrage te leveren of je creativiteit vorm te geven.
. Belevingswaarden (Experiential values): Dit is wat we ervaren en wie we ontmoeten. Zin vinden door de natuur te ervaren, van kunst te genieten, of de diepe verbinding aan te gaan in een ontmoeting met een andere mens (liefde).

Een vraag die raakt
Een paar weken geleden werd ik geïnterviewd in verband met een expositie van mijn fotowerk in het najaar. Het was een bijzonder gesprek met vragen die me echt raakten. Eén vraag bleef specifiek bij me hangen: "Wat wil je bereiken met je fotografie?"

Mijn antwoord was dat ik mensen hoop te inspireren en te raken. Ik wil dat een beeld betekenis krijgt voor de ander. Ik moest meteen denken aan die keer dat ik een foto leverde aan iemand die direct in tranen uitbarstte bij het zien van het beeld. Dát is wat ik zoek. Ik wil mensen uitnodigen om zelf te gaan creëren, omdat je juist daardoor in een flow en een diepe rust terechtkomt.

De rode draad: van Bali tot nu
Door de vragen van de interviewster werd ik uitgenodigd om terug te gaan naar momenten in mijn leven waarop ik voelde: ‘dit heb ik te doen’. Een herinnering die direct bovenkwam, was mijn reis naar Bali in 2009. Ik ging destijds als vrijwilliger — vanuit mijn beroep als kinderfysiotherapeut — werken op een school voor kinderen met een beperking. Een van mijn intenties was om daar foto’s te maken, deze te verkopen en de winst te schenken aan de school.

Bij thuiskomst bleken de foto's niet te zijn wat ik ervan had verwacht. Deels door mijn strenge innerlijke criticus, deels omdat ik toen nog onvoldoende verhaal in mijn eigen werk zag. Maar de diepere gedachte achter die reis is nog altijd de rode draad in mijn leven: ik wil een verschil maken voor de mensen om mij heen en mijn kennis en ervaring delen. Of dat nu is via een behandeltraject als kinderfysiotherapeut waarbij ik ouder en kind begeleid, of als natuurcoach en fotograaf.
Tegenwoordig begrijp ik veel beter hoe dat proces werkt. Vaak zitten we in een modus van 'bezig zijn' die puur gericht is op het maken. Als je dat te lang doet, kost dat enorm veel energie. Maar als je onderweg bent vanuit creëren, dan ontstaat het bijna vanzelf.

Ik merk dat verschil zelf heel goed. Als ik coach en fotografeer vanuit de energie van creëren, levert het me juist energie op. Komt het daarentegen voort uit 'moeten maken', dan voel ik me er na de tijd moe en leeg door.

Het is soms zoeken hoe ik in die creërende energie kan blijven. Op momenten dat er van alles speelt wat mijn aandacht vraagt, word ik onrustig. Dan komt er niets uit mijn handen, of ik moet gaan duwen en trekken. Heel vermoeiend is dat.
Als hooggevoelig persoon heb ik simpelweg te zorgen voor een goede balans tussen activiteit en rust; tussen mijn energievreters en energiegevers.

De ruimte van het 'zijn'
Het vraagt om bewust voelen wat ik nodig heb. Verstillen en vertragen helpen me daarbij. Om op te laden plan ik bijvoorbeeld een dagje alleen met mijn camera, combineer ik dat met een bezoek aan een fotomuseum, of ga ik gewoon zitten op een bankje in de natuur om te mediteren en te 'zijn'. Dat bewustzijn helpt mij om alle ballen in de lucht te houden.

Dit is ook precies wat er gebeurt tijdens een Verstilde Ervaring in de natuur. Na oefeningen om te vertragen, volgen er opdrachten om inzichten te krijgen vanuit de elementen om ons heen. Het mooie is dat we dat niet alleen doen. Tijdens de sessies deelt de een bijvoorbeeld wat hij of zij ziet in de natuurelementen van de ander, nog vóórdat diegene er zelf iets over heeft gezegd. Die frisse, nieuwe input van buitenaf helpt om de deur naar die creërende energie weer open te zetten.

Stap jij ook in de creërende energie?
Merk je dat je de laatste tijd vooral aan het 'maken' en overleven bent, en snak je naar die diepe rust en flow? Je hoeft het niet alleen te doen. Soms is er even de input van de natuur én van een ander voor nodig om de boel weer te laten stromen.

Je bent van harte welkom om samen met mij te komen verstillen en vertragen. Met de camera als spiegel kijken we naar wat er op dit moment in jou leeft.
Fotografie ervaring is niet nodig; het gaat niet om het beeld maar om de ervaring en dat wat het jou vertelt.

Ga mee op pad tijdens De Verstilde Ervaring:
Zaterdag 23 mei | Omgeving Breda/Bavel (Er zijn nog enkele plekjes vrij!)
Zaterdag 27 juni | Omgeving Breda/Bavel

Gun jezelf die ruimte om even helemaal te 'zijn' en op te laden tussen de energievreters van alledag.

Kijk op deze site voor alle informatie en om je aan te melden.

Of stuur me gerust een berichtje via WhatsApp als je eerst even wilt overleggen. Laten we samen de vertraging opzoeken.

Vorige
Vorige

Vertragen en vertrouwen

Volgende
Volgende

Hoofd, handen en hart: de kunst van het natuurcoachen