Over richting versus doelen, de schoonheid van het ongewisse en werken met wat er NU is.
Tijdens mijn vakantie in de Elzas was het de eerste dagen ontzettend mistig. Toen we aankwamen bij onze accommodatie hoog in de bergen, was er werkelijk nul uitzicht. De volgende ochtend stond ik vroeg op in de hoop op een mooie zonsopkomst, maar ook toen was er van de zon geen spoor te bekennen. We zaten letterlijk midden in de wolken.
Toch werd ik getrokken om naar buiten te gaan en te ontdekken wat de natuur me juist dít moment te bieden had. Mijn blik reikte niet verder dan een meter of vijftig. Daardoor verdween het vertrouwde vergezicht, maar er ontstonden ineens fascinerende, zachte lagen in het landschap dichtbij. De mist nam een deel van mijn zicht weg, en bracht me tegelijkertijd terug naar het hier en nu.
Richting of doel?
Er ontstond meteen een mooie parallel met het dagelijks leven. Hoe vaak zijn we niet gericht op het halen van een einddoel, een stip op de horizon of het pad dat we voor onszelf hebben uitgestippeld? Een doel geeft richting, maar het kan ook een kramp worden: het willen halen van je doel, koste wat het kost.
Het risico daarvan is dat je niet meer ziet of ervaart wat er onderweg allemaal aanwezig is. Eenmaal aangekomen bij je doel ben je even tevreden, om vervolgens voor je het weet weer door te denderen naar het volgende punt op de horizon.
Wat drijft jou in het leven: het krampachtig vasthouden aan het einddoel, of het simpelweg vertrouwen op de richting en de stap die je nú zet?
Scherpte en vervaging achter de lens
Terwijl ik met mijn camera op pad was, liet ik me niet leiden door wat er in de verte ontbrak, maar door wat dichtbij wél zichtbaar was. De mysterieuze schimmen in de mist vormden een stil en verstild kader. Zelfs de elektriciteitskabels die hier boven de grond hangen, werkten als een soort richtingaanwijzer die mijn blik dieper het beeld in trok.
Ik speelde met scherpte en vaagheid, met wat zich direct aan me liet zien en wat nog gehuld bleef in het ongewisse. Het werd een ontdekkingsreis in vertraging. Een prachtige spiegel voor de manier waarop we naar ons eigen leven kijken.
Het is al goed zoals het NU is.
Recent ben ik gestart als mentor bij de nieuwe coachopleiding van Peace of Mind. De non-duale visie die in deze methode verweven zit, brengt zo’n diepe rust. Oordelen vallen weg; er is geen goed fout, want het is in essentie al helemaal goed zoals het NU is. Er hoeft niets 'gerepareerd' te worden aan wie jij bent of wat je voelt.
Het vraagt alleen de moed om niet te vechten tegen de omstandigheden die er op dit moment zijn—of ooit zijn geweest.
Zo werkt het ook op vakantie, en achter de lens. Het accepteren dat het mistig is en dat het soms regent, daagt je uit om te werken met wat wél aanwezig is. Zodra je stopt met verlangen naar een 'heldere horizon', ontdek je dat de schoonheid, de essentie en de inzichten zich juist verbergen in de stilte van de mist, heel dichtbij jezelf.
Zelf aan de slag?
Twee creatieve uitnodigingen voor jouw volgende wandeling:
1. 'Kijk niet verder dan 50 meter' (Vertragen & Dichtbij blijven)
Ga naar buiten (ook als het grijs, mistig of regenachtig is) en kies een plek. Spreek met jezelf af dat je de komende 15 minuten niet verder kijkt of fotografeert dan 5 meter om je heen. Zoek naar de subtiele lagen dichtbij: een kletsnat blad, een dauwdruppel, of de schors van een boom.
Reflectievraag: Wat ontdek je als je de drang om ver vooruit te kijken loslaat? Hoe voelt het om heel dicht bij het onderwerp te blijven?
2. 'Scherp vs. Vaag' (Werken met wat er NU is)
In het leven willen we zaken het liefst meteen helder en 'opgelost' hebben. Maar in de fotografie kan juist de onscherpte voor sfeer en diepgang zorgen. Maak een foto waarin jouw onderwerp scherp is op de voorgrond, terwijl de achtergrond helemaal vervaagt in het mysterie van de omgeving. Omarm de onscherpte als een zachte omkadering van je beeld.
Reflectievraag: Mag het in jouw leven soms ook even 'vaag' of onduidelijk zijn, terwijl je toch vertrouwt op de scherpte in het hier en nu?
Er zijn Nog 2 plekjes vrij voor 'De Verstilde Ervaring' op Zaterdag 14 November
Wil jij samen met gelijkgestemden vertragen, de automatische piloot loslaten en via de weg van voelen, ervaren en doorzien ontdekken wat de natuur en mindful fotografie jou te bieden hebben?
Op zaterdag 14 november organiseer ik weer een herfst-workshop De Verstilde Ervaring in Natuur en Beeld in de omgeving van Breda/Bavel.
Er zijn momenteel nog 2 plekjes beschikbaar!
Datum: Zaterdag 14 november 9.00-11.00
Locatie: Regio Breda / Bavel
Aanmelden of vragen? Stuur mij een bericht via WhatsApp (06-19864868).
Kun je niet op 14 november maar wil je graag een keer mee?
Op 12 december is de volgende verstilde ervaring gepland met een heel mooi passend thema voor de tijd van het jaar.
Op de website vind je meer informatie. www.estherzandbergen.nl/ervaar
Warme groet,
Esther Zandbergen
Be Your Nature • Mindful Fotografie & Natuurcoaching
